Η παρουσίαση της ποιητικής συλλογής «Αδέσποτες σκέψεις… ατάκτως ερριμμένες» της Κατερίνας Μαντέλη από τις εκδόσεις 24 Γράμματα, θα γίνει στις 20 Απριλίου και ώρα 7 μμ, στη μουσική σκηνή Ίχνος του Πειραιά, με παρόντα τον εκδότη Γιώργο Δαμιανό, ο όποιος και θα συντονίσει την παρουσίαση της βραδιάς. Η Σκηνοθέτις και ποιήτρια Κατερίνα Μαντέλη θα σας υποδεχτεί τρατάροντας σας γλυκάκια για να ξεκινήσει γλυκά η βραδιά, σε αυτήν την ιδιαίτερα συναισθηματικά φορτισμένη βραδιά για την ίδια.
Για την ποιητική συλλογή της Κατερίνας Μαντέλη, θα μιλήσει ο Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας, ποιητής -θεατρολόγος-μεταφρασεολόγος-κριτικός. Ένθερμος αναλυτής της ποιητικής συλλογής, με τον εμπεριστατωμένο λόγο του, θα μας ταξιδέψει στον χώρο της σύγχρονης ελληνικής ποίησης, μέσα από την συλλογή της ποιήτριας και σκηνοθέτιδας Κατερίνας Μαντέλη. Ποιήματα από την συλλογή θα διαβάσουν οι ηθοποιοί: Μαίρη Βιδάλη, Γεωργία Ζώη, η Ορνέλα Λούτη και ο Δημήτρης Τσάκωνας . Οι οποίοι θα μας μεταφέρουν με τις αναγνώσεις τους, στο μαγικό κόσμο των συναισθηματικών και πνευματικών διαδρομών της ποιήτριας.
Το μουσικό συγκρότημα «Οι ήχοι από το Λιμάνι» που απαρτίζεται από την Αριστέα κιθάρα- φωνή , την Αργυρώ και τον Σταμάτη στα βιολιά, θα παίξουν και θα τραγουδήσουν μελοποιημένη ποίηση των μεγάλων μας ποιητών.
Η Άλικη Δανάλη με τις γνώσεις της και ο Νίκος Ζαχαρόπουλος με το μαγικό του φακό έχουν επωμιστεί την στήριξη και την φωτογράφιση, με τον Grand Magazine να έχει την κάλυψη αυτής της εκδήλωσης. Αλλά ο πραγματικός επίλογος θα γραφτεί με τραγούδια και παρεϊστικη διάθεση.
Λίγα λόγια για το βιβλίο:
Η ποιητική συλλογή εκδόθηκε το 2025 και ανήκει καθαρά στον χώρο της σύγχρονης ελληνικής ποίησης. Ο τίτλος «Αδέσποτες σκέψεις… ατάκτως ερριμμένες» σε προϊδεάζει πως πρόκειται για σκέψεις «σε πλήρη αταξία» αυτό βεβαίως δεν σημαίνει πως δεν υπάρχει μια ενιαία αφηγηματική γραμμή. Αυτή η «αταξία» είναι συνειδητή αισθητική επιλογή. Η συλλογή μπορεί να ενταχθεί στη σύγχρονη εξομολογητική ποίηση με στοιχεία υπαρξιακού στοχασμού και μοντερνιστικής αποσπασματικότητας. Μια εσωτερική αναζήτηση, καθημερινές εμπειρίες που μετατρέπονται σε ποιητικό υλικό, ρευστότητα μορφής και νοήματος, με έμφαση στη βιωματική αλήθεια. Τα ποιήματα μοιάζουν με στιγμιαίες καταγραφές, θυμίζουν εσωτερικό μονόλογο ή ημερολογιακές εξομολογήσεις, κινούνται ανάμεσα σε εικόνες, συναισθήματα και φιλοσοφικούς υπαινιγμούς.
Ο λόγος είναι συχνά άμεσος και εξομολογητικός. Η γλώσσα είναι απλή αλλά φορτισμένη. Χρησιμοποιεί καθημερινές εικόνες, δίνει έμφαση στο συναίσθημα και αφήνει χώρο στον αναγνώστη να συμπληρώσει τα «κενά». Δεν επιδιώκει να δώσει απαντήσεις, περισσότερο μοιάζει να βάζει σιωπηλές ερωτήσεις και καταγράφει την αβεβαιότητα ως βασική εμπειρία της ύπαρξης. Διαβάζεται καλύτερα αποσπασματικά αργά, με στοχασμό σαν να ξεφυλλίζεις σκέψεις κάποιου άλλου ή και δικές σου. Δεν επιδιώκει εντυπωσιασμό, βασίζεται στην αμεσότητα και την ειλικρίνεια απευθύνεται κυρίως σε αναγνώστες που αγαπούν τον στοχαστικό, προσωπικό λόγο. Πολλά ποιήματα μοιάζουν με διάλογο του εαυτού με τον εαυτό ή με έναν σιωπηλό «άλλον». Αυτό ενισχύει τη δραματικότητα χωρίς εξωτερική δράση. Η καθημερινότητα ως ποιητικό υλικό. Η έμπνευση προέρχεται από απλές στιγμές, οι οποίες αποκτούν συμβολική διάσταση και μετατρέπονται σε φορείς υπαρξιακών ερωτημάτων. Η ποιητική συλλογή αναδεικνύει έναν έντονα εσωστρεφή και υπαρξιακό προβληματισμό, αγωνία και αυτοαναζήτηση. Η απουσία «συνέχειας» δεν είναι αδυναμία αλλά σύμβολο της αποσπασματικής έκφρασης, της ρωγμής ανάμεσα σε σκέψη και λόγο. Τα ποιήματα λειτουργούν ως θραύσματα. Κάθε ποίημα είναι μια αυτόνομη «στιγμή». Η γλώσσα είναι απλή, προσωπική, χωρίς ρητορικές εξάρσεις. Η σκέψη ακολουθεί γραμμική πορεία όπου διαχέεται ελεύθερα, αντανακλώντας την εσωτερικότητα του ποιητικού υποκειμένου. Κεντρικό θεματικό άξονα της συλλογής, αποτελεί η αναζήτηση της ταυτότητας ανάμεσα σε αντιφατικά συναισθήματα. Τα ποιήματα αποτυπώνουν με αμεσότητα τη μοναξιά, την αμφιβολία και τη ρευστότητα της ανθρώπινης εμπειρίας. Η αισθητική επιλογή δεν καταφεύγει σε περίτεχνες εκφραστικές φόρμες. Αντίθετα, η γλώσσα, χαρακτηρίζεται από λιτότητα και υπαινικτικότατα, αφήνοντας χώρο στον αναγνώστη να συμμετάσχει ενεργά στην ερμηνεία των ποιημάτων, όπου τα «κενά» και οι σιωπές αποκτούν εξίσου σημαντικό ρόλο με τον λόγο και συμμέτοχο σε μια διαδικασία στοχασμού. Με αυτόν τον τρόπο, συνδέεται άμεσα ο υπαρξιακός χαρακτήρας του έργου. Συνολικά, η συλλογή καταγράφει την εμπειρία της αβεβαιότητας και της εσωτερικής αναζήτησης. Πρόκειται για ένα έργο που στηρίζεται περισσότερο στην ειλικρίνεια και τη βιωματική ένταση παρά στην τεχνική επίδειξη, συμβάλλοντας με τον τρόπο αυτό στη σύγχρονη ποιητική έκφραση. Η συλλογή εκφράζει μια ύστερη μορφή εξομολογητικής ποίησης, όπου η εμπειρία δεν οργανώνεται σε συνεκτικό λόγο, αλλά παραμένει σκόπιμα διασπασμένη, αντανακλώντας τη σύγχρονη συνθήκη της ρευστής ταυτότητας.
Σας ευχαριστώ και σας περιμένω!
Κατερίνα Μαντέλη
Σκηνοθέτις